NIEUWSBRIEF

Blijf op de hoogte van de actviteiten van de stichting via de e-mail.

Meld je HIER aan!

 

Word Donateur

Volg ons ook via ....
  • Facebook: stichtingzinloosgewelddieren
  • Twitter: dierenleed

Column - Animal Man

14 april 2015-paardenleed ten top


Wel heb ik ooit paardenleed ten top 

Beste lieve dierenvriendjes en vriendinnetjes,

Na een lange winterstop is de Animalman maar weer eens in de pen geklommen, het probleem was dat de inkt bevroren was tijdens een verhuizing. Maar goed ik ga jullie niet lastig vallen met zaken die niets te doen hebben met dieren.

Tijdens mijn wintersop heb ik eens een rondje gemaakt op verschillende manege’s in Nederland. Wat ik daar zag, daar schrok ik ernstig van. De meeste manege’s hebben hun zaakjes totaal niet op orde. Er zijn smerige stallen en de dieren vertonen stereotiep gedrag zoals luchtbuizen, weven en nog meer van dat soort van stal problemen. 

Hier het verhaal van Johan, de 13 jarige ruin

Hoi beste lezers mijn naam is Johan, ben al aardig op leeftijd. Na mijn geboorte ben ik enkele jaren in de opfok geweest, dat was een lekker vrij leven samen met andere hengsten kon ik lekker rennen. Ik leerde hoe ik me moest gedragen tussen de andere hengsten. Als ik me niet gedroeg kreeg ik letterlijk en figuurlijk een flinke hengst met een hoef…tja dan leer je snel wat wel en niet kan!

na deze periode moest ik kennis gaan maken met hele rare wezens die zich mensen noemen, het zijn eigenlijk dieren die op twee benen zijn gaan lopen, ze praten en hebben kleding aan. Ik kwam bij een meisje dat Mona hete terecht, zij had mij gekocht. Ik werd vervoerd in een soort van aanhanger wat ze trailer noemde, durfde er eigenlijk niet in, kende dat rare ding met wanden eigenlijk niet. Mona werd boos en begon te schreeuwen. Er werden touwen gespannen en ik moest er onder druk in, toen ik er eindelijk in stond begon dat ding te bewegen, zonder dat ik zelf hoefde te lopen. dat was toch wel een rare ervaring. Op de manege aangekomen ging de achterklep open en ik kon er uit. Mijn nieuwe stal was netjes ingestrooid en het rook er heerlijk. Er was wat te eten voor mij. Voelde me in de paardenhemel, beter dan in de drek waar ik jaren gestaan had…

De volgende dag kwam Mona en haalde mij uit mijn stal, er werd iets op mijn rug gegooid daar schrok ik verschrikkelijk van, het was iets kouds en het had een bepaald gewicht, doordat ik schrok sloeg ik op de vlucht. Jullie weten wel ik ben een paard, dus van nature een vlucht-dier. Ik rende als een wilde door de bak heen, om maar te vluchten voor dat koude zware ding op mijn rug….

Tja jullie raden het alweer Mona was weer kwaad, omdat ik er van door ging, maar wat moest ik anders, kan niet anders dan vluchten als er iets gebeurt waar ik van schrik of bang voor ben. Dat snappen jullie toch ook wel.

TJA en dan dat koude stuk staal in mijn mond, wat een bit heet, ook weer zoiets….maar goed ik heb al deze nieuwe dingen doorstaan en Mona en ik werden een goed stel, reden lekker buiten en ik leerde kunstjes wat ze dressuur noemde. Het mooiste vond ik het buiten rijden en een beetje springen.

Na een jaar of vier denk ik kreeg Mona een vriendje, ze kwam niet zo vaak meer en ik stond hoofdzakelijk in de stal en kwam er alleen nog maar de weekeinde uit…tja hoef jullie niet te vertellen dat ik me erg verveelde en dat de dagen in de week erg lang duurde, keek uit naar de weekeinden want dan kon ik lekker buiten rijden…maar het wachten duurde altijd zo verschrikkelijk lang. Ik werd eenzaam..dacht vaak terug aan de tijd dat ik samen met de hengsten lekker door de drek kon rennen en dat ik kattenkwaad uit haalde met de anderen. Nu ben ik hele dagen opgesloten en voel me verschrikkelijk alleen, en heb geen contact met de andere paarden. 

Door verveling ging ik maar iets doen, begon maar een beetje met mijn hoofd heen en weer te zwaaien en beet maar eens in de voerbak, moest toch iets te doen hebben…..ik kon helaas niet kaarten, zoals die dieren op twee benen die zich mensen noemde. De dagen slopen voorbij en ook kwam Mona in de weekeinde minder….Ik werd ziek van eenzaamheid….Mona kwam steeds minder, en ik werd verkocht aan een handelaar. 

Moest mee naar de paardenmarkt waar ik met veel andere paarden aangebonden werd aan een lang touw. Er stond iemand bij met een soort wandelstok, die met de andere dieren op twee benen over mij aan het praten was. Zo stond ik de hele dag, er was ook zoiets van een soort van kermis op het terrein met een hoop lawaai. Aan het einde van de dag stond ik er nog steeds omdat ik met mijn hoofd aan het zwaaien was, niemand wilde mij een goed tehuis geven. Alle andere paarden naast mij waren al weg. Toe kwam er een man, die keek naar mij, zag mij zwaaien met mijn hoofd en keek moeilijk. De mannen waren aan het handje klappen, en ik mocht mee in een grote vrachtwagen. Tja en waar ik toen terecht kwam. Het was een grote witte ruimte met machines..de man kwam naar me toe en zette me een soort van masker op…dat noemden ze een schietmasker lieve dierenvrienden ga jullie de rest van het verhaal maar besparen. Maar wil jullie wel vertellen helaas leeft Johan niet meer.

kijk ook eens op www.paardzoektbaas.nl waar johans op worden gevangen en een goed tehuis krijgen.

Ik ga me sterk maken voor het houden van paarden in een groepen een einde te maken aan de emotionele mishandeling van paarden. Er zijn veel Johans in de paardenwereld…

Groeten de Animalman





Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com
 

Dierenbescherming en de Animal Cops

Op een donkere donderdag morgen zat de ik aan een heerlijke bak van het zwarte goud te genieten van elke slok die ik nam, las het dagelijkse nieuws. Sloeg rustig mijn pagina om toen mijn oog viel op een levensgrote pagina waarin dierenbescherming zich druk maakte over de komst van de Animalcops.

Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com

Lees meer...

 

De wandelende HEMA rookworst

Onlangs was ik aan het wachten in de wachtkamer van de dierenarts met mijn herder Barco.
Verwonderd keek ik om me heen naar de verscheidenheid aan huisdieren De wandelende HEMA rookworst.

Onlangs was ik aan het wachten in de wachtkamer van de dierenarts met mijn herder Barco.
Verwonderd keek ik om me heen naar de verscheidenheid aan huisdieren, die bij een dierenarts “binnen kwamen wandelen” de één kwam met een tamme rat, de ander weer met een zieke goedvis en een derde met een aangereden egel.

Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com

Lees meer...

 

Pitje, mijn "gevaarlijke" schat

Deze week was ik aan het wandelen met Pitje, Pitje is een mengelmoes tussen een American stafford en een andere “gevaarlijke” hond. Deze week kon ik voor het eerst normaal met Pitje wandelen zonder over mijn schouder te moeten kijken of achter mij geen agent liep die misschien Pitje van mij af wilde nemen omdat Pitje als een gevaarlijk wapen werd gezien. De omstreden pitbull-wet was niet meer! Pitje was vrij en er hing hem geen zwaard meer boven het hoofd.

Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com

Lees meer...

 

Honden van de regen in de drup!

Op 12 december 2008 Kreeg de Animalman een persbericht van het ministerie van LNV onder ogen waarin stond dat de Regeling Agressieve Dieren (RAD)voorgoed naar de prullenmand was verwezen. Ik kreeg een schok over mijn hele lichaam, bij het lezen slaakte ik een kreet, niet van blijdschap maar van angst, nee laat het een boze droom zijn. Ik kneep in mijn arm maar het was toch echt, het knijpen deed pijn, het was geen droom.

De letters waren echt te lezen op mijn monitor, verdomme, nee wat een ellende!

Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com

Lees meer...

 
Meer artikelen...